พรุ่งนี้ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นทางเก่า แต่ชีวิตเหงา ๆ ของฉันไม่รู้จะเดินไปทิศทางใด เมื่อไม่มีเธอแล้ว คนที่รักปานดวงใจ ทุกอย่างที่เคยวาดไว้ก็พังภายในพริบตา หมดปัญญาจะเหนี่ยวรั้ง หมดพลังจะเดินต่อไป เพิ่งรู้ว่าฉันอ่อนแอแค่ไหน เมื่อมีน้ำใส ๆ มันไหลผ่านตา จะอยู่เผชิญความเหงาต่อไปได้สักกี่น้ำ แล้วแต่เวรหรือกรรมจะนำพา เพราะฝากทั้งชีวิตไปผูกติดกับเธอเกินกว่า จะถอนหัวใจกลับมาเป็นฉันคนเดิมอีกครั้ง พรุ่งนี้ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นทางเก่า ถ้าชีวิตเหงา ๆ ของฉันตื่นมายังคงมีลมหายใจ ก็จะกัดฟันฝืน เริ่มต้นกับเช้าว้นใหม่ ให้แสงแดดส่องหัวใจที่เปียกชุ่มด้วยน้ำตา ให้แสงอาทิตย์ส่องใจ ฉันจะตากน้ำตา